#241

ana roelofs-gedicht 241

 

 

hoofdstuk 15 voor het ranonkeljaar van ooteoote

 

de blauwe bloemen verdragen onweerstaanbaar
sierlijk de perverse lichtheid in het groen
doorstoofde paradijs heel de zomer
het verlangen dichterbij te komen

 

waar de heidense plantengod regeert
de overwoekering van eindeloos
praten in zelfzuchtige chaos in
een onzichtbare wolk gevangen ongelijk

 

aangesloten op het kloppend hart breken de
stenen onder de brute veerkracht hebben
listige speculaties geen vat op de groen
uitslaande verwarring die alles binnendrong

 

Share

Schrijf een bericht

6 april 2019 Geen categorie