#237

ana roelofs-gedicht 237

 

 

Het kleine verdwijnen van het halve
theelepelbeest een week, een jaar, een eeuw
geleden losgeslagen in het niets
van zijn almacht, een miljoen maal over-

 

overbodig lijden, een droombreker
met een handig haperend geheugen
en toch een aandoenlijke leugenaar
met messen en harde werkhandjes en

 

minachting voor alles en iedereen
stuntelend, zinloos bonkend op de muur
springlevend in zijn verleden hoekje

 

dat alleen maar verliezers kent likt het
vuur in zijn speeksel de woorden op zijn
tong braken de vernedering terug

Share

Schrijf een bericht

22 september 2018 Geen categorie