#223

ana roelofs-gedicht 223

 

 

op de knalgele zomerstoel zit een oud monster

in ijzige regen loopt november op z’n eind

op de begraafplaats slaapt de oude bloem zijn droeve

hart voltooit een kroniek van bittere deceptie:

altijd november altijd regen altijd alleen

altijd geweest miskend vergeten treurt mijn monster

in de wanorde in het donker dat zijn tijd is

gekomen hij kiest met lege handen het ruime

sop met een twee drie in godsnaam nog eenmaal adieu

blijf ik alleen met mijn tranen in een lege kamer

Share

Schrijf een bericht

17 december 2017 Geen categorie