#222

ana roelofs-gedicht 222

 

 

het wreedste monster ooit draagt een roze hemdje en

heeft harde seks met de cavia’s van de buren

hij stopt dagelijks stinkende beertjes in mijn bed

en babbelende witvoetjes in het behang die

mij genadeloos laten zwichten voor elke

ochtend een eitje op z’n bord en cadeautjes

in z’n schoen tegen wil en dank zoek ik ruzie

hij zwijgt en wat ik eigenlijk had willen zeggen

verzuipt in lauwe koffie hij ruikt bloed in duistere

pleziertjes en in de verborgen gebreken van

mijn morsige hart wast hij zijn handen in onschuld

 

Share

Schrijf een bericht

5 december 2017 Geen categorie