#217

ana roelofs-gedicht 217

 

 

weet je welk lampje al achtenveertig jaar wacht

in de achtertuin en argwanend de schone

schijn kleurt met dronken luipaardvlekken waarin

baarmoederdieren uitgekleed in hun vel op de

huid ‘stel geen vragen en maak geen opmerkingen’

de rozengeur menen te ruiken huivert de

verzameldrift in snerpende toekomstmuziek

voert herboren de boventoon op het balkon

kan elk moment een monster ontwaken als ik

praat, fluister ik heb alle tijd en tienduizend

dingen voor je gaat en toch besluit te blijven

Share

Schrijf een bericht

23 september 2017 Geen categorie