#215

ana roelofs- gedicht 215

 

 

fluisterlopend en slaapstarend wordt de avond

ten grave gedragen  levenslang de lafaard

heen en weer  traag als een nachtmerrie verzuipt ze

in het zand van de ongecensureerde schijn

zwelgt het zand de bloedroze tekeningen van

ver bekijkt de splijtzwam in je binnenzak blind

de lange arm van het onaantastbaar verdriet

met voor altijd ongenaakbaar lege handen

Share

Schrijf een bericht

29 augustus 2017 Geen categorie