#214

ana roelofs-gedicht 214

 

 

vannacht was het veld gespikkeld met konijntjes

als in een koele oceaan vol aaibare

theevisites uit de kinderkamer terug

gehaald zit ik vast in de honingtirannie

van tastbare herinneringen  een wonder

kamer van fabelhaft  ben ik een dakloze

ontsnappingskunstenaar met verlamde armen

in het schaamteloze zwemwater van nurkse

nostalgie ga ik dieper zal ik nog hardop

zeggen dat de werkelijkheid te nep is en

wankelend in het groene licht luisteren naar

de onzinnige liedjes keihard in mijn hoofd

Share

Schrijf een bericht

5 augustus 2017 Geen categorie