#213

ana roelofs-gedicht 213

 

 

om te beginnen houdt het slagwerk de slak in

een kleine wurggreep de hele dag door snoepen

de magere toeschouwers onder dwang schuwen

woorden de magie van de ravage had ik

maar geluisterd naar de taal van de gefopte

dieren, had ik maar gekeken naar het groeien

van de vulkaan zonder pijn in bedrog zonder

iets geschreven te hebben ontstaat de glimlach

onder druk barst het ontwaken in ongehoord

liegen spat de alledaagse schoonheid uiteen

ongezien loert de uit bad verbannen onrust

en dit is niet mijn eeuw, is het wel mijn leven?

 

 

Share

Schrijf een bericht

17 juli 2017 Geen categorie